Σάββατο 31.01.2026 • 07:32

     Σαν σήμερα, 31 Ιανουαρίου, η καλλιτεχνική κοινότητα θρήνησε την απώλεια τριών σημαντικών ηθοποιών, της Βίλμα Κύρου, της Καίτης Λαμπροπούλου και του Βασίλη Μπουγιουκλάκη.

ΒΙΛΜΑ ΚΥΡΟΥ
Ελληνίδα ηθοποιός που διέπρεψε κυρίως στο θέατρο 

     Η Βίλμα Κύρου γεννήθηκε στις Σέρρες το 1924 και σπούδασε στη δραματική σχολή της Μαρίκας Κοτοπούλη (βλέπε εδώ ➸ www.sansimera.gr/biographies/1614).

     Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο το 1943 με το θίασο της δασκάλας της, ερμηνεύοντας το ρόλο της Τερέζας στο έργο του Γρηγορίου Ξενόπουλου (βλέπε εδώ ➸ www.sansimera.gr/biographies/2787) «Ο Ποπολάρος».

     Έπαιξε σε παραστάσεις στο θέατρο «Ρεξ» της Αθήνας έως το 1948, έχοντας πρωταγωνιστικούς ρόλους δίπλα στον Βασίλη Λογοθετίδη (βλέπε εδώ ➸ www.sansimera.gr/biographies/69), τον Δημήτρη Μυράτ (βλέπε εδώ ➸ https://www.sansimera.gr/biographies/76) και άλλους σπουδαίους ηθοποιούς της εποχής.

     Το 1955 δημιούργησε τον δικό της θίασο και ανέβασε μεταξύ άλλων τα έργα «Βαθιές είναι οι ρίζες» των Ντ❜ Ουσό και Γκόου, «Έβδομος ουρανός» του Όστιν Στρονγκ και «Πραματευτής» του Γεωργίου Ρούσσου.

     Το θεατρικό του Ρομπέρ Τομά «Οκτώ γυναίκες κατηγορούνται» που ανέβασε τη σεζόν 1962-1963 καταγράφηκε ως μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της.

     Από το 1950 έως το 1982 έλαβε μέρος σε 17 παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου σε έργα κλασικού και σύγχρονου ρεπερτορίου.

     Στον κινηματογράφο και την τηλεόρασης οι παρουσίες της ήταν λιγοστές σε σχέση με την πολύχρονη διαδρομή της στο θέατρο.

     Έπαιξε στις ταινίες «Τζιπ, περίπτερο κι αγάπη» (1957), «Οικογένεια Χωραφά» (1968), «Αγωνία» (1969), «Νυφοπάζαρο» (1969), «Όμορφες μέρες» (1970), «Το όνειρο της Κυριακής» (1970) και «Ο Ντιρλαντάς» (1970).

     Στην τηλεόραση διακρίθηκε για το ρόλο της Κοντέσας στη σειρά της ΕΡΤ «Η Τύχη της Μαρούλας» (1978), μεταφορά του ομώνυμου μου θεατρικού έργου του Δημητρίου Κορομηλά.

     Η Βίλμα Κύρου πέθανε στην Αθήνα στις 31 Ιανουαρίου του 2013, σε ηλικία 89 ετών. 

Πηγή : www.sansimera.gr/biographies/2565 
© SanSimera.gr 

ΚΑΙΤΗ ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΥ
Ξεκίνησε με σοβαρούς ρόλους στο Θέατρο Τέχνης και γρήγορα μεταμορφώθηκε σε μια μπριόζα καρατερίστα που της εξασφάλισε ρόλους για πολλές δεκαετίες 

     Η Καίτη Λαμπροπούλου πρωτοπάτησε το θεατρικό σανίδι σε ηλικία 16 ετών και έλαβε την άδεια εξασκήσεως επαγγέλματος ως εξαιρετικό ταλέντο. 

     Το θέατρο το έμαθε δίπλα στον Κάρολο Κουν (βλέπε εδώ ➸ www.sansimera.gr/biographies/115) και τον Δημήτρη Ροντήρη (βλέπε εδώ ➸ www.sansimera.gr/biographies/2189), στο Θέατρο Τέχνης και στο Εθνικό Θέατρο, δίπλα στην Κατερίνα (βλέπε εδώ ➸ www.sansimera.gr/biographies/2631) και στον Βασίλη Λογοθετίδη (βλέπε εδώ ➸ www.sansimera.gr/biographies/69).

     Το δροσερό κορίτσι γρήγορα μεταμορφώθηκε σε μια μπριόζα καρατερίστα και αυτό της εξασφάλισε ρόλους για πολλές δεκαετίες.

     Ως το τέλος της ζωής της σχεδόν δεν σταμάτησε να εμφανίζεται στο θέατρο, στο σινεμά και στην τηλεόραση, ενώ ήταν μια από τις γλυκές και αγαπημένες παρουσίες για το ελληνικό κοινό και τους συναδέλφους της.

     Η Καίτη (Αικατερίνη) Λαμπροπούλου γεννήθηκε στην Αθήνα στις 26 Αυγούστου του 1926, αλλά μεγάλωσε στην Κωνσταντινούπολη, όπου είχε μετακομίσει η οικογένειά της λόγω των εμπορικών δραστηριοτήτων του πατέρα της.

     Ήταν το δεύτερο παιδί της οικογένειας Λαμπροπούλου με πρώτο τον αδερφό της Ηρακλή και τρίτη την αδερφή της Τοτό.

     Το 1942, ενώ ήταν ακόμη μαθήτρια, ξεκίνησε μαθήματα υποκριτικής στο θέατρο Τέχνης, κρυφά από την οικογένειά της.

     Συμμετείχε στην πρώτη παράσταση του Θεάτρου Τέχνης μαζί με τον Κάρολο Κουν, την σεζόν 1942-1943, στην «Αγριόπαπια» του Ίψεν.

     Ήταν ένα ζουμερό κορίτσι και παρέμεινε μια ευτραφής κυρία. Την εποχή εκείνη της είχαν κολλήσει το παρατσούκλι «ζαχαρομπακλαβάς».

     Με το Θέατρο Τέχνης συνεργάστηκε στα έργα «Σουάνεβιτ» του Στρίντμπεργκ, «Έτσι είναι αν έτσι νομίζετε» του Πιραντέλο, «Κωνσταντίνου και Ελένης» του Σεβαστίκογλου, «Βυσσινόκηπος» του Τσέχοφ, «Στέλλα Βιολάντη» του Ξενόπουλου (βλέπε εδώ ➸ www.sansimera.gr/biographies/2787), «Το πρώτο έργο της Φάννυ» του Σω, «Δεν μπορείς να ξέρεις» του Σω, «Χαρούμενα νιάτα» του Πιζέ, «Βρικόλακες» του Ίψεν.

     Στη συνέχεια, συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο υπό τη διεύθυνση του Δημήτρη Ροντήρη και πήρε μέρος στις παραστάσεις : «Φοιτηταί» του Ξενόπουλου, «Ζητείται υπηρέτης» του Μπάμπη Άννινου, «Συρανό ντε Μπερζεράκ» του Ροστάν «Το φιντανάκι» του Παντελή Χορν, «Λοκαντιέρα» του Γκολντόνι, «Ο κατά φαντασίαν ασθενής» Μολιέρου, «Οι εύθυμες κυράδες του Ουίνδσορ» του Σέξπιρ κ.ά.

     Ακολούθησε τον Ροντήρη στην Ελληνική Σκηνή, αλλά συνεργάστηκε και με άλλους θιάσους σε πολλές παραστάσεις.

     Στον κινηματογράφο έκανε την πρώτη της εμφάνιση το 1951 στην δραματική ταινία του Νίκου Τσιφόρου (βλέπε εδώ ➸ www.sansimera.gr/biographies/2413) «Το παιδί μου πρέπει να ζήσει».

     Το 1956, πρωταγωνίστησε στον ρόλο της Κρουστάλλως δίπλα στον Δημήτρη Παπαμιχαήλ στο βουκολικό δράμα του Ηλία Παρασκευά «Ο αγαπητικός της βοσκοπούλας», που ήταν η πρώτη έγχρωμη ταινία του ελληνικού κινηματογράφου.

     Ξεχώρισε για τις ερμηνείες της σε ταινίες όπως «Ένα βότσαλο στη λίμνη» (1952), «Ο ζηλιαρόγατος» (1956), «Μανταλένα» (1960), «Τρίτη και 13» (1963), «Τι έκανες στον πόλεμο Θανάση» (1971), «Η Αλίκη δικτάτωρ» (1972) και «Η Μαρία της σιωπής» (1973). 

     Εμφανίστηκε σε πολλές τηλεοπτικές σειρές, καθώς και στο περίφημο «Θέατρο της Δευτέρας».

     Στις 20 Δεκεμβρίου 2004, απονεμήθηκε στην ίδια και τη Σμαρούλα Γιούλη (βλέπε εδώ ➸ www.sansimera.gr/biographies/444) το έπαθλο «Κυβέλη» για τη συνολική τους θεατρική προσφορά.

     Η Καίτη Λαμπροπούλου πέθανε στις 31 Ιανουαρίου του 2011, σε ηλικία 84 ετών. Μέχρι τον θάνατό του ήταν παντρεμένη με τον δημοσιογράφο και ιστορικό Γεώργιο Ρούσσο (1910-1984).

Πηγή : www.sansimera.gr/biographies/2228 
© SanSimera.gr

ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΠΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗΣ
Έλληνας ηθοποιός, με θητεία και στην ηλεκτρονική δημοσιογραφία 

     Ο Βασίλης Μπουγιουκλάκης γεννήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου του 1944 στην Αθήνα. Σπούδασε στη δραματική σχολή του Εθνικού Θεάτρου και ταυτίστηκε στην αρχή της καριέρας του με το Θέατρο Τέχνης του Κάρολου Κουν (βλέπε εδώ ➸ www.sansimera.gr/biographies/115), με το οποίο συνεργάστηκε για αρκετά χρόνια («Βόιτσεκ», «Δράκος», «Το παιχνίδι των ρόλων», «Η βέρα», «Το τάβλι», «Δάφνες και πικροδάφνες»).

     Έπαιξε, επίσης, πλάι στην Τζένη Καρέζη [βλέπε εδώ ➸ www.sansimera.gr/biographies/28] («Ο εχθρός λαός»), για να εξελιχθεί σε πληθωρικό πρωταγωνιστή της κωμωδίας, να συνεργασθεί με τη Ρένα Βλαχοπούλου (βλέπε εδώ ➸ www.sansimera.gr/biographies/116), τον Κώστα Χατζηχρήστο (βλέπε εδώ ➸ www.sansimera.gr/biographies/56), τον Θανάση Βέγγο (βλέπε εδώ ➸ www.sansimera.gr/biographies/415) και να γίνει θιασάρχη.

     Το 1980 δημιούργησε παιδική σκηνή και ανέβασε το έργο της γυναίκας του Διάνας «Το παράξενο όνειρο του Βασίλη».

     Το έργο παρουσιάστηκε στην Ελλάδα, καθώς και στην ελληνική ομογένεια της Αμερικής, του Καναδά και της Ευρώπης.

     Έπαιξε σε ταινίες του Θόδωρου Αγγελόπουλου [βλέπε εδώ ➸ www.sansimera.gr/biographies/433] («Τοπίο στην ομίχλη», «Το μετέωρο βήμα του πελαργού») και τον Μεταξά στον «Ελευθέριο Βενιζέλο» του Παντελή Βούλγαρη.

     Πρωταγωνίστησε στο σίριαλ της ΕΤ2 «Το ημερολόγιο ενός θυρωρού» σε κείμενα του Κώστα Πρετεντέρη, ενώ είχε κάνει και δίσκο με τον Σταμάτη Κραουνάκη και τον Γιώργο Μανιώτη με τον τίτλο «Το όνειρο του Βασίλη», καθώς και εκπομπές στο ραδιόφωνο.

     Στον Βασίλη Μπουγιουκλάκη ανήκε η φωνή του Δήμαρχου Χαρχούδα της εξαιρετικής εκπομπής «Λιλιπούπολη» του Τρίτου Προγράμματος του Μάνου Χατζιδάκι (βλέπε εδώ ➸ www.sansimera.gr/biographies/147).

     Έντονα πολιτικοποιημένος στο χώρο του ΠΑΣΟΚ, ταυτίστηκε με την εκπομπή «Κάμερα αλήθεια» που παρουσίαζε από το «Κανάλι 29» του Γιώργου Κουρή στις αρχές της δεκαετίας του ❜90, με ζωντανό ρεπορτάζ και συνεντεύξεις από λαϊκές αγορές.

     Μάλιστα, σε κάποια επίσκεψή του σε λαϊκή αγορά είχε δεχθεί επίθεση από έναν αγανακτισμένο παραγωγό και είχε τραυματισθεί.

     Από το «Ράδιο Αθήνα» του συγκροτήματος Κουρή παρουσίαζε την εκπομπή «Μια σκελίδα σκόρδο».

     Τα τελευταία χρόνια της ζωής του είχε μπαρκάρει στα καράβια, εξαιτίας των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπιζε.

     Ο Βασίλης Μπουγιουκλάκης πέθανε στις 31 Ιανουαρίου του 1999 στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο της Νίκαιας, όπου νοσηλευόταν με εγκεφαλικό.

     Η κηδεία του έγινε την επομένη στον Ιερό Ναό της Ευαγγελίστριας στη Νίκαια και η ταφή του στο Νεκροταφείο της Νεάπολης.

ΦΙΛΜΟΓΡΑΦΙΑ

• Ο δασκαλάκος ήταν λεβεντιά (1970)

• Ο Μανωλιός ξαναχτυπά (1971)
• Οι προστάτες (1973)
• Γυναίκες στα όπλα (1979)
• Ο παλαβός κόσμος του Θανάση (1979)
• Ελευθέριος Βενιζέλος (1980)
• Εθνική παπάδων (1984)
• Ο Δυναστείας (1985)
• Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα (1986)
• Τοπίο στην ομίχλη (1988)
• Το μετέωρο βήμα του πελαργού (1991)

ΒΙΝΤΕΟΤΑΙΝΙΕΣ

•  Γρανίτα από χιόνι (1986)

• Ο Βασίλης και ο φανταστικός κόσμος ενός παιδιού (1986)
• Άμεση δράση παπάδων (1987)
• Δυο κοκόρια και οι κοκότες (1987)
• Η... μικρομεσαία των μπάτσων σχολή (1987)
• Η κομπίνα του έρωτα (1987)
• Η τραπεζίτισσα της Black Bank (1987)
• Κομπίνες στις καμπίνες (1987)
• Ο κουμπάρος ο ξεφτίλας (1987)
• Χασάπης μόρτης και αλανιάρης (1987)
• Θηλυκή θύελλα (1989)
• Τα δίδυμα (1989) 

ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΕΣ ΣΕΙΡΕΣ

• Εικοσιτετράωρο ενός παλιατζή (1972, ΕΙΡΤ)

• Η ταβέρνα (1972, ΕΙΡΤ)
• Το μαύρο κλειδί (1973, ΥΕΝΕΔ)
• Το ποινικό μητρώο της Αθήνας (1973, ΥΕΝΕΔ)
• Χωρίς ανάσα (1973, ΕΙΡΤ)
• Εν Αθήναις (1976, ΕΡΤ)
• Το ταξίδι (1976, ΥΕΝΕΔ)
• Η τύχη της Μαρούλας (1978, ΕΡΤ)
• Ο ταξιτζής: Ζηλοτυπία (1978, ΥΕΝΕΔ)
• Εισβολή από άλλο πλανήτη (1979, ΕΡΤ)
• Το ημερολόγιο ενός θυρωρού (1979, ΥΕΝΕΔ)
• Ορκιστείτε παρακαλώ (1982, ΥΕΝΕΔ)
• Βραδυά επιθεώρησης (1984, ΕΡΤ)
• Μια μέσα, μια έξω (1988, ΕΤ2) 

Β Ι Ν Τ Ε Ο 

Βασίλης Μπουγιουκλάκης - Κάμερα Αλήθεια (Κανάλι 29)

Πηγή : www.sansimera.gr/biographies/1180 
© SanSimera.gr